Beni internet üzerinden gören birinin ilk merak ettiği şeyin nasıl biri olduğum olduğunu düşünüyorum. Doğrusu ben de karşımdakini yazılardan anlamaya çalışırım. Reklam cümlesi kurmak bana yakışmıyor. Daha çok durduğum yeri göstermek istiyorum. Acele etmeden okunursa zaten üslup belli olur.

Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Kısaca kendim

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun.

Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

yaşamkent escort tarafında yazılan pek çok metin birbirine benziyor. Ben kendi cümlelerimle durmayı seçtim. Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Konuşurken

İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.

Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor. Uygun olmayan teklifleri baştan eleyebilirim. Bunu kişisel algılamayın.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Randevu öncesi

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez. İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor.

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar.

Saygı meselesi

Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Benim açımdan saygı, sessiz kalmayı da kapsar. Gereksiz detay yok. Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim.

Mahremiyet benim için ciddi bir konu. Karşımdakinin hayatına da aynı özenle bakarım. Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun.

Hoşuma giden üslup

Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup. Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup.

Şimdilik bu kadar

Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Açık konuşmak gerekirse sürpriz planlar bana göre değil.

Devamı varsa konuşarak gider. Yazının işi buraya kadardı. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.