İlk başta uzun uzun kendimi satmak gibi durmasın diye kısa tutmayı düşünmüştüm. Sonra fark ettim ki aklımdakileri düzgün söylemezsem yanlış anlaşılıyor. Bence insanlar abartılı vaatlerden sıkılıyor. Ben daha çok sakin ve net anlatmayı tercih ederim. Fazlası zaten yazışınca çıkar.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar.

Kimim diye sorulursa

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez.

Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

atatürk escort şeklinde arama yapanların ne merak ettiğini az çok biliyorum. Çoğu zaman üslup, gerisinin önüne geçiyor. Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

İlk mesaj

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor. İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok. Ben iletişim sırasında açık konuşulmasını tercih ediyorum. Aklınıza takılan bir şey varsa baştan sorabilirsiniz.

Beklentiyi baştan konuşmak

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez. Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar.

Son anda plan değiştirmek bazen olur. Haber vermek önemli. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Gizlilik

Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. Başkalarının yanında konuşulacak konular bunlar değil. Bunu bilenle ilerlerim. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı.

Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor.

Ne rahatlatır beni

Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Soru sormak serbest. Sorgu değil. Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.

Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Burada bırakayım

Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

Birkaç dürüst paragraf yeter diye düşünüyorum. Gerisini uzatmanın anlamı yok. Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey. Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.